Alle ogen op jou gericht

Spreekangst hoe krijg je dat of waarom heb je dat?

Waarom zijn wij zo bang en waarom genieten sommigen van al die aandacht?

Nieuwe mensen ontmoeten, alleen een volle zaal binnenkomen, alleen spreken voor een publiek… Voor de ene een moment van angst, voor de andere een moment van vreugde.

Eén derde van de bevolking heeft last van spreekangst en op de middelbare school hebben 90 % van de leerlingen spreekangst.

De oorzaken zijn vaak heel ver te zoeken. In deze blog noem ik er al enkele.

  1. We hebben het nooit echt geleerd

Al op jonge leeftijd worden we geconfronteerd met spreken voor een groep, maar we worden het nooit aangeleerd. Iedereen gaat er maar van uit dat we dat vanzelf kunnen als we onze taal kennen. Dit is een totaal foutief uitgangspunt.

Als kind leren we communiceren en spreken door hoogsten met 1 of 2 personen te spreken zijnde onze moeder en vader. We leren het niet hoe we met meerdere mensen moeten praten.

Vervolgens belanden we in de lagere school en moeten we gedichten voorlezen , een spreekbeurt brengen , op de eerste communie viering spreken enz… Kinderen worden hier onmiddellijk met 2 verschillende niveau’s van spreken geconfronteerd zijnde lezen en spreken . Lezen wordt ons aangeleerd maar een toespraak geven zonder tekst dat leert ons niemand . Niemand zegt ons hoe we moeten omgaan met al die ogen op ons gericht, niemand zegt ons dat de blik van de ander ons kan beïnvloeden, niemand leert ons dat we anders moeten spreken voor een groep dan tijdens one-on-one gesprekken.

  1. Negatieve spreekervaringen uit het verleden

De eerste nieuwjaarsbrief waarbij oma mij opnieuw liet beginnen tot het goed was, een spreekbeurt in de klas waar ik plots niet meer wist wat te zeggen… Verschillende negatieve ervaringen zullen zich opstapelen waardoor de angst elke dag steeds groter wordt.

  1. De snelheid van ons denken

Hoogopgeleiden, ingenieurs, IT-ers enz…. hebben geleerd om veel informatie te verwerken op korte termijn. Als gevolg hiervan staan we vaak niet stil dat het tempo van de luisteraars anders is. Ook staan we er niet bij stil dat wij al een hele weg afgelegd hebben vooraleer we de boodschap overbrengen voor de luisteraar. We hebben al vaak heel veel gelezen, we hebben deze content verwerkt, gestructureerd en gesynthetiseerd. De kennis wordt als het ware paraat.

Daartegenover staat dat de luisteraar het voor de eerste keer hoort zonder dat hij/zij de boodschap al ergens gelezen heeft. Als spreker en luisteraar sta je op een andere golflengte waar de spreker meestal geen rekening houdt.

Hij zal de boodschap vaak te snel brengen. De luisteraar haakt af en voila: de luisteraar krijgt een gevoel van falen.

Mag uw baas verwachten dat je zomaar voor een groep kunt spreken als je het niet geleerd hebt?

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogpost

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s