Tagarchief: media

Empathie als het je ego overschrijdt ?

Na 2 jaar renovatiewerken ben ik tot de ontgoochelende vaststelling gekomen dat er veel zaken misgelopen zijn, omdat ik ervan uitging dat bouwvakkers ook dezelfde klantgerichtheid hebben zoals wij in ons bedrijf.

Helaas niets is minder waar.  De intentie van de kleine zelfstandige aannemer is wel gericht naar de ander maar met een uiteindelijk doel zichzelf er financieel rijker van te laten worden.  Veel mensen zijn trouwens bezig met een persoonlijke vervulling van de laagste basisbehoeften eten , geld en bevestiging.   Men denkt op korte termijn en staat helemaal niet stil waar men binnen 10 jaar wil staan.   Wat nog erger lijkt is dat veel organisaties ook niet bezig met die maatschappelijke belangen.

Vanuit dit kader wil ik het over een genuanceerdere vorm van empathie hebben. Empathie die rekening houdt met het functionerings- en denkniveau van de ander en waarbij je in je communicatie rekening houdt met je eigen grenzen. Dit krijgt de naam van @mowpathy (Model Of the World).

Als iemand zich vooral bezighoudt met zijn persoonlijke vervulling van behoeften kan hij/zij zeer moeilijk empathie of @mowpathy hebben als hij het hogere functioneren onbewust niet vat.

Iedereen heeft een andere manier van denken of een ander wereldmodel. In onze masterclass communication en leadership gaan we op zoek naar ons eigen model van de wereld: onze MOW (Model Of the World) of onze eigen manier van denken.

Pas als we inzicht of voeling krijgen met de verschillende manieren of niveaus van denken kunnen we spreken van een begin van ontwikkeling van @mowpathie. Wij gaan dit vanaf nu geen empathie noemen maar “@mowpathy”.  Het is de empathie waar we onbewust weinig rekening houden met hoe de ander denkt.  Het is de vorm van empathie waar we even het verdriet of de pijn overnemen en snel advies geven.  Het is de empathie waarin we onze eigen grenzen verliezen. @Mowpathie is die vorm van communicatie waarbij we ons ego loslaten en zonder oordeel empathisch zijn tov de ander. Welk verhaal de ander ook verteld, gaat het over een  beleving van inzicht waar je niet achter staat. Toch blijf je respectvol luisteren naar de ander. Dit heeft Philippe Geubels mogelijk gemaakt in zijn programma TABOE. Hij demonstreert één en al @mowpathie.

IB - geubels(bron: nu.nl)

Bij @mowpathy merken we de verschillen of gelijkenissen tussen ons denken en dat van een ander. We gaan kort even mee in de vreugde of het verdriet van de ander met behoudt van onze eigen grenzen.  @Mowpathy is een verbinding die tot stand komt vanuit respect voor de ander en behoud van eigen waarden. Pas in deze vorm van verbinding is er echte communicatie mogelijk.

Hoe vertaal jij @Mowpathy naar jouw communicatie?

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogpost

Obama did it again

Een wervelende speech met een al even wervelend applaus… Obama veroverde dinsdag de harten van de ‘Berliners’. Het contrast kon niet groter zijn dan met de Vlaamse partijvoorzitters die rond deze tijd hun verkiezingsprogramma aan de pers beginnen voorstellen. We maken de balans op:

Politiek côté België:

Grijze muizen, strak in het pak, die er een sport van maken elkaar af te troeven met de meest inventieve beleidspunten en wetsvoorstellen. Waar trouwens geen kiezer mee gediend is. Alles draait rond ‘ik’ en ‘mijn partij tegen de rest van de politiek wereld’. Als rasechte rappers ‘battelen’ ze erop los met de meest complexe zinsstructuren en neologismen. En de kiezer? Die stond erbij en keek ernaar…  

Schermafbeelding 2013-06-24 om 10.22.50

Politiek côté Witte Huis:

Als een popster (‘hello Berlin!’) betreedt Obama het podium. Na tien seconden ligt zijn vest op de vloer en gaat het volk uit zijn dak. Met een knipoog verwijzen naar zijn ‘modale gezinnetje’, het publiek zijn ‘vrienden’ noemen en een grapje niet schuwen… Meer heeft Obama niet nodig om het publiek op zijn hand te krijgen.
Of toch? Even stop&rewind. Het aantal “we’s” “us’en” en “our’s” die Obama in zijn speech gebruikt zijn niet op één hand te tellen. Obama gooit kwistig met uitspraken als ‘it is the citizens who chose’ en ‘united and free’. Obama gebruikt eenvoudig en beeldend taalgebruik dat zijn publiek inspireert en intrigeert. Hij herleidt zijn speech tot een informeel gesprek op het niveau van het volk, van zijn gelijken.

Het is die u-en-ik – communicatie, het samenhorigheidsgevoel, dat het verschil maakt tussen kiezers die hun schouders ophalen en kiezers die non-stop applaudisseren! …Belgium: Watch and learn!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogpost